پژوهشی جدید نشان می‌دهد که تمساح‌های نیل به صدای گریه‌ی نوزادان انسان و فریادهای بچه شامپانزه‌ها و بونوبوها به‌طور عجیبی واکنش نشان می‌دهند. علاوه‌بر‌این، به‌نظر می‌رسد تمساح‌ها به گریه‌هایی با شدت و صدای بیشتر، شدیدتر واکنش نشان می‌دهند و حتی ممکن است در تشخیص سطح تنش عصبی و فشار از روی صدای گریه بهتر از انسان‌ها عمل کنند.
به‌گزارش لایوساینس، مشخص نیست که آیا این رفتار تمساح‌ها ناشی از تلاش آن‌ها برای شکار طعمه‌های آسیب‌پذیر بوده است یا به دلایلی دیگر مانند اشتباه‌گرفتن گریه‌های نوزدان با گریه‌های فرزندان خودشان؛ اما نتایج مشاهدات بینش بهتری درباره‌ی چگونگی درک این غول‌های خزنده از جهان هستی را به محققان ارائه داده است.
برای ثبت نتایج پژوهش، گروه محققان صدای گریه‌های نوزادان انسان و شامپانزه و بونوبو را برای گروهی از تمساح‌های نیل در باغ‌وحشی پخش و واکنش آن‌ها به صداهای مختلف را ضبط کردند. نتایج نشان می‌دهد که بسیاری از تمساح‌ها پس از شنیدن صدا سر خود را چرخاندند یا در پاسخ به صداها به‌سمت بلندگوها حرکت کردند. محققان نتایج پژوهش را ۸ اوت در نشریه‌ مجموعه مقالات انجمن سلطنتی منتشر کردند.
تمساح‌ها به صدای گریه‌ی نوزادان انسان و بونوبو و شامپانزه واکنش نشان دادند؛ اما صدای همه‌ی این گریه‌ها با‌هم یکسان نبود. محققان برای سنجش واکنش تمساح‌ها از دو مدل مختلف صدای ضبط‌شده‌ی نوزادان انسان استفاده کردند: یکی در حال حمام‌کردن در خانه به‌همراه والدین که به گریه‌ای آرام و با شدت کمتر منجر می‌شد و دیگری در حال واکسیناسیون در مطب پزشک که گریه‌هایی با شدت بیشتر را به‌همراه داشت.
صدای برخی از گریه‌های شدید نوزادان باعث افزایش بیشتر درصد واکنش حیوانات شد. برای بررسی اینکه آیا ویژگی خاصی در این صداها وجود دارد که باعث به‌هم‌ریختگی تمساح‌ها و واکنش شدید آن‌ها می‌شود، محققان برخی از خصوصیات صوتی گریه‌های آزمایش‌شده را نیز تجزیه‌‌وتحلیل کردند.
محققان نوشته‌اند که تمساح‌ها به صداهای گریه‌هایی که با انرژی بیشتر در فرکانس‌های صوتی بالاتر همراه بودند و صداهای گریه‌هایی با برخی‌ از بی‌نظمی‌ها در الگوهای موج صدا که هر دو به‌معنای میزان بیشتری از تنش و فشار عصبی است، واکنش شدیدتری نشان دادند.
نویسندگان پژوهش خاطرنشان كردند كه انسان‌ها تمایل بیشتری دارند که صدای بلندتر گریه را به اضطراب و تنش بیشتر ربط بدهند؛ اما این امر همیشه به ارزیابی دقیق منجر نمی‌شود. به‌عنوان مثال، صدای گریه‌های بونوبو به‌طور‌کلی بلندتر از صدای گریه‌های انسان است؛ ازاین‌رو، مردم تصور می‌کنند که بونوبو زیر فشار و درد بیشتری است. همچنین، به‌نظر نمی‌رسید که تمساح‌ها به‌طور متفاوتی به گریه‌های مختلف پاسخ دهند.
نویسندگان نوشته‌اند: «تمساح‌ها به‌طور ویژه در برآورد میزان تنش و فشار نهفته در صدای گریه‌ی نوزاد بدون توجه به گونه‌های مختلف انسان‌سانان سازگار هستند.»
این امکان وجود دارد که تمساح‌ها تنش صدا را به‌عنوان نشانه‌ای از یافتن وعده‌ی غذایی بالقوه در نزدیکی خود انتخاب کنند. محققان افزودند که برخی‌ از تمساح‌ها با شنا در زیر آب به صداها واکنش نشان می‌دهند که می‌تواند نشان‌دهنده‌ی مانور شکار باشد. میریام بوچر، دانشجوی دکتری در دانشگاه کلمسون می‌گوید: «شنا در زیر آب نیز می‌تواند بدین‌معنی باشد که حیوانات هنگام بررسی صدا محتاط بودند.»
شایان ذکر است این احتمال نیز وجود دارد که تمساح‌ها به‌دلایلی غیر از شکار به این صداها واکنش نشان داده باشند. این پژوهش واکنش تمساح‌ها به صدای گریه‌ی نوزادان را در‌مقایسه‌با صداهای دیگر مانند گریه‌های تمساح‌های نابالغ یا صداهای خنثی نسنجیده است.

کنت ولیت، زیست‌شناس سابق در دانشگاه فلوریدا، می‌گوید تا‌به‌حال ندیده است که گروه کروکودیل‌سان‌ها (گروهی شامل کروکودیل‌ها، تمساح‌ها و سوسمارها) به‌طور جدی به فریادهای درماندگی افراد نابالغ واکنش نشان بدهند؛ حتی اگر از دیگر گونه‌های کروکودیل‌سان آمده باشند.
علاوه‌بر‌این، به‌سادگی ممکن است این حیوانات درباره‌ی صداهای جدیدی که در نزدیکی خود می‌شنوند، کنجکاو بوده باشند. بوچر می‌گوید: «براساس مشاهدات پیشین من، تمساح‌ها می‌توانند به‌طور‌کلی دربرابر همه‌چیز کنجکاو باشند.»
خانواده ما

source
سئو سایت

توسط digitalwebmaster